Η νέα αναταραχή στη Μέση Ανατολή χτυπά πλέον ευθέως και την ελληνική ακτοπλοΐα, με τις τιμές των ναυτιλιακών καυσίμων να ανεβάζουν κατακόρυφα το λειτουργικό κόστος και να επαναφέρουν στο τραπέζι το σενάριο ακριβότερων ακτοπλοϊκών εισιτηρίων. Το newmoney μετέδωσε ότι οι ακτοπλοϊκές εταιρείες υπολογίζουν επιβάρυνση περίπου 14 εκατ. ευρώ τον μήνα, εφόσον το πετρέλαιο παραμείνει κοντά στα 92 με 93 δολάρια το βαρέλι, επίπεδο που πράγματι καταγράφηκε στις διεθνείς αγορές την Τρίτη 10 Μαρτίου, όταν το Brent κινήθηκε γύρω από τα 92 δολάρια μετά την έντονη μεταβλητότητα των προηγούμενων ημερών. Το πρόβλημα για την ακτοπλοΐα είναι διπλό, γιατί από τη μία το καύσιμο αποτελεί περίπου το 50% του συνολικού λειτουργικού κόστους ενός πλοίου, ενώ από την άλλη η αγορά μπαίνει σε περίοδο αυξημένων μετακινήσεων και δεν έχει μεγάλα περιθώρια να απορροφήσει τόσο βίαιες ανατιμήσεις χωρίς να κοιτάξει προς τα εισιτήρια.
Η πίεση φαίνεται ακόμη πιο καθαρά αν δει κανείς πώς κινήθηκε το Marine Gas Oil στον Πειραιά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της αγοράς που επικαλείται το newmoney, το MGO κόστιζε 528 ευρώ ανά μετρικό τόνο στις 31 Δεκεμβρίου 2025, 629 ευρώ στις 27 Φεβρουαρίου 2026 και 959 ευρώ στις 9 Μαρτίου, δηλαδή περίπου 50% πάνω μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, διεθνείς δείκτες ναυτιλιακών καυσίμων δείχνουν επίσης εκρηκτική άνοδο στον Πειραιά μέσα στις πρώτες ημέρες του Μαρτίου, με διαφορετικές πλατφόρμες της αγοράς να αποτυπώνουν πολύ ισχυρή αναρρίχηση των τιμών MGO, ακόμη και πάνω από τα 1.200 δολάρια ανά τόνο στις 9 Μαρτίου, κάτι που επιβεβαιώνει ότι η τάση είναι βίαια ανοδική, έστω κι αν οι μεθοδολογίες αποτίμησης διαφέρουν από πλατφόρμα σε πλατφόρμα. Με αυτά τα δεδομένα, στελέχη της αγοράς που μίλησαν στο newmoney εκτιμούν ότι, για να «βγει η εξίσωση», θα χρειαζόταν θεωρητικά επιβάρυνση της τάξης του 25% μέσω επίναυλου, εφόσον δεν υπάρξει καμία αντιστάθμιση από την πολιτεία.
Γι’ αυτό και η κυβέρνηση παρακολουθεί στενά την κατάσταση και συζητά με τις ακτοπλοϊκές εταιρείες τρόπους ώστε να μη μετακυλιστεί όλο το βάρος στους επιβάτες. Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι στο τραπέζι βρίσκεται η παράταση ή η επανάληψη μέτρων όπως η μείωση λιμενικών τελών, ενώ εξετάζεται και η αξιοποίηση εθνικών ή ευρωπαϊκών πόρων που συνδέονται με την ενεργειακή μετάβαση και τις εκπομπές ρύπων. Η κατεύθυνση αυτή δεν είναι καινούργια, αφού και σε προηγούμενη φάση πίεσης η αγορά είχε στηριχθεί με μείωση κατά 50% στα λιμενικά τέλη, κάτι που αναφέρεται και σε νεότερα δημοσιεύματα του κλάδου. Αυτό σημαίνει ότι η βασική μάχη αυτή τη στιγμή δεν δίνεται μόνο στα διυλιστήρια και στις διεθνείς τιμές, αλλά και στο αν το κράτος θα βρει μηχανισμό να καθυστερήσει ή να μετριάσει το κύμα ανατιμήσεων στα εισιτήρια πριν αυτό περάσει στα ταμεία των επιβατών.
Το πρόβλημα, όμως, δεν αφορά μόνο τις οικογένειες που θα ταξιδέψουν στα νησιά. Η άνοδος στα καύσιμα πιέζει και τη μεταφορά φορτηγών, δηλαδή τον βασικό κρίκο της τροφοδοσίας των νησιών. Αν αυξηθούν τα ναύλα για τα φορτηγά, τότε η επιβάρυνση μπορεί να περάσει σταδιακά και στις τιμές προϊόντων, από τρόφιμα μέχρι οικοδομικά υλικά και εμπορεύματα καθημερινής κατανάλωσης. Με απλά λόγια, η κρίση στα καύσιμα δεν απειλεί μόνο να κάνει ακριβότερο το εισιτήριο του επιβάτη, αλλά και να ανεβάσει συνολικά το κόστος ζωής στη νησιωτική Ελλάδα. Και αυτό εξηγεί γιατί η συζήτηση έχει τόσο μεγάλη ένταση, ειδικά σε μια περίοδο που η αγορά φοβάται ότι, αν η γεωπολιτική κρίση παραταθεί, δεν θα μιλάμε για μια πρόσκαιρη αναταραχή, αλλά για έναν νέο γύρο αλυσιδωτών ανατιμήσεων.