Ο Παναθηναϊκός συνέχισε και επέκτεινε το, νικηφόρο, σερί του με νέο του θύμα την Μονακό.
Γράφει ο GreenHoop
Οι πράσινοι ήξεραν εξαρχής πως δεν υπάρχει πολυτέλεια για οτιδήποτε άλλο πλην από τη νίκη και αν μπορούσαν να τη συνδυάσουν και με τη διαφορά, θα ήταν το ιδανικό. Ετσι κι έγινε. Και κουλούρι και τυρί.
Μάλιστα, ο Παναθηναϊκός, κατα διάστημα έπαιξε τρομερό μπάσκετ και στις δυο πλευρές του glass floor με σημείο αναφοράς την τρομακτική, για τον αντίπαλο, 2η περίοδο όπου «έτρεξε» ένα σερί 37-19!
Αν μπορούσα να δώσω έναν γενικό τίτλο στην ομάδα αυτή τη στιγμή είναι πως βλέπουμε το μάτι να γυαλίζει και το κεφάλι χαμηλά.
Άπαντες γνωρίζουν πως βρίσκονται σε δυσχερή θέση και πως ακόμα δεν έχει κριθεί το οτιδήποτε ενώ το πρόγραμμα πλέον γίνεται ακόμη πιο σκληρό μια νέα τετράδα τελικών με… τρεις, σερί, εκτός έδρας αναμετρήσεις.
Παναθηναϊκός made in… 2024
Όσον αφορά το τακτικό κομμάτι, οι πράσινοι έδειξαν με το «καλημέρα» τη διάθεση τους και τη… νοοτροπία τους. Παρότι υπήρξε αρκετή αστοχία στην αρχή, η ομάδα έβγαζε ενέργεια, έπαιρνε σωστές αποφάσεις & εκτελέσεις και φαινόταν πως είναι θέμα χρόνου να ξεσπάσει καταιγίδα.
Χέρια στη μπάλα, απλωμένα χέρια γενικώς στην άμυνα που θύμιζαν το «δάσος» που σκέπαζε τον αντίπαλο το… 2024, παίκτες να χαμηλώνουν και να παίρνουν θέση άμυνας και φλόγα στα μάτια.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα, τεραστίων διαστάσεων, bullying στον αντίπαλο και ουσιαστικό «τέλος» στο ματς με 37 ενεργητικό στην επίθεση και 19 παθητικό στην άμυνα.
Ο Χέιζ Ντέιβις είναι ο μαέστρος των φοργουορντ, ένας Σλούκας σε μυαλό, εκτέλεση και δημιουργία. Ο άνθρωπος είναι ο Μότσαρτ των φοργουορντ και δίνει την δυνατότητα στο Τριφύλλι να παίξει με ότι σχήμα θέλει. Μαγικός.
Υπήρξαν και… «μελανά» σημεία, φυσικά. Λίγο η κούραση από ένα άλλο απαιτητικό μας (Ντουμπάι) που πήγε στο… νήμα, λίγο η απουσία του Γραντ και λίγο ο… εφησυχασμός, έφεραν ένα κακό, αμυντικά, δεύτερο ημίχρονο (27π. & 35π.).
Ο Οκομπο μπήκε στη ζώνη του λυκόφωτος, τα έβαζε όλα, μοίραζε τα πάντα. Ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε ποτέ να τον βγάλει εκτός ρυθμού, του έδωσε ψυχολογία και ουσιαστικά βρήκε και… τα έκανε. Ματσαρα και μπράβο του.
Τέλος η διπλή εβδομάδα, τέλος και τα πανηγύρια, η ομάδα έκλεισε με 2×2 και συνολικά με 4×4 και τώρα τελικός στην… καταπράσινη Σοφια κόντρα στην Χάποελ.
Υ.Γ Στον Γκριγκονις είχα μια ιδιαίτερη από την πρώτη μέρα που ήρθε στον Παναθηναϊκό. Λατρεύω παίκτες με τέτοιο σουτ και τρομερό, μπασκετικό, IQ. Πολλοί στέκονται, μόνο, στην απουσία του Ματίας που ήταν τεράστια & κομβική. Εγώ θα πω πως άλλο τόσο ήταν και αυτή του «Μαριου». Συνέχισε παικταρά μου!
Υ.Γ2 Το ΟΑΚΑ ήταν και πάλι φωτιά! Ο Παναθηναϊκός οφείλει να κάνει τη δουλειά του και μετά όποιος θέλει ας έρθει στα play offs.
Υ.Γ3 Όταν είδα στο παρκέ τους: Σλουκα, Ναν, Γκριγκονις, Χουαντσο, Λεσορ μου ξύπνησαν μνήμες.
Υ.Γ4 Δε χρειάζονται «θα», ούτε μεγάλα λόγια. Τα κεφάλια μέσα και προσήλωση στον στόχο. Βήμα, βήμα.