Γνωριστήκαμε στο μαγαζί που τραγουδάει. Πήγα να τον δω στο καμαρίνι του και αυτό ήταν, δεν χρειάστηκαν περισσότερα.
Ανταλλάξαμε τηλέφωνα και όλα ήρθαν μόνα τους. Είναι παντρεμένος με παιδιά (δεν θα πω πόσα γιατί θα καταλάβετε ποιος είναι) αλλά αυτό δεν με εμπόδισε, ήταν πάνω από μένα.
Τον ήθελα με κάθε όρο όχι επειδή είναι τραγουδιστής ούτε για τα λεφτά. Τον αγάπησα με όλη μου την καρδιά. Ήμουν δίπλα του σε όλα.
Στα προβλήματα με το σπίτι του, στην κάμψη που έκανε κάποια στιγμή η καριέρα του όσο ήμασταν μαζί.
3 υπέροχα χρόνια με ταξίδια, εκδρομές, κλεφτές ματιές και μεγάλο έρωτα αλλά και κρυφτό με τους φωτογράφους και κυρίως κρυφτό από την γυναίκα του.
Στην αρχή είχε πει θα χώριζε. Μετά που έκανε κάμψη η καριέρα του, φοβήθηκε πως ένα διαζύγιο θα έκανε ακόμα μεγαλύτερο κακό στην καριέρα του και το πάγωσε. Για πάντα προφανώς…
Παρ’ όλα αυτά δεν είπα κάτι, δεν πίεζα. Ήθελα να υπάρχω στη ζωή του με κάθε κόστος. Μετά από 3 χρόνια σχέσης, έμεινα έγκυος.
Ήταν ίσως η μόνη μου ευκαιρία να κάνω παιδί, 38 ετών εγώ τότε, πώς να ξεκινούσα απ’ την αρχή με κάποιον άλλον; Αποφάσισα να το κρατήσω και ταυτόχρονα να φύγω απ’ τη ζωή του.
Ήξερα ότι θα μου ζητούσε να το ρίξω και δεν ήθελα να μπω σε αυτή τη διαδικασία, δεν υπήρχε περίπτωση και δεν ήθελα να γίνει όλο αυτό που νιώσαμε, μίσος γραφειοκρατία και δικαστικές διαμάχες. Ήθελα να τον θυμάμαι με αγάπη.
Η δε καριέρα του είχε αρχίσει να ανεβαίνει ξανά, ένα παιδί εκτός γάμου θα του στοίχιζε. Του ζήτησα να χωρίσουμε. Δεν το δεχόταν χτυπιόταν, έκλαιγε, έπινε, έκανε σαν τρελλός για καιρό.
Μία με έβριζε και με κατηγορούσε ότι υπήρχε άλλος και μία έκλαιγε απ’ έξω και με παρακαλούσε να του ανοίξω.
Έφυγα για το χωριό της μητέρας μου πριν αρχίσει να φαίνεται η κοιλιά μου, που φούσκωνε. Εγκατέλειψα Αθήνα και δουλειά και εγκαταστάθηκα στο πατρικό μου.
Εκείνη την περίοδο, έγραψε τα καλύτερα τραγούδια της καριέρας του.
Εκείνη την περίοδο, έτρεχα στους ψυχολόγους να τον ξεπεράσω.
Τον Ιούλιο του ’20 γέννησα ένα πανέμορφο υγιέστατο κοριτσάκι ΙΔΙΟ εκείνος. Όσο κι αν ήθελα να αποφύγω να δείξω ποιος είναι ο πατέρας, δεν γινόταν. Μέχρι και η μητέρα μου, το κατάλαβε….δυστυχώς όμως το κατάλαβε και κάποια που δεν έπρεπε: Η γυναίκα του.
Μετά από λίγους μήνες, τη βρήκα μια μέρα μπροστά μου. Κυριολεκτικά όπως σας το λέω.
Κάτσαμε σε ένα καφέ και μιλήσαμε. Μου είπε πως τα ήξερε όλα σχεδόν από τον πρώτο μήνα που είχαμε σχέση και δεν είπε τίποτα διότι δεν περίμενε ότι αυτό θα κρατούσε σε σημείο να απειληθεί ο γάμος τους.
Πολλές φορές της είχε μιλήσει για διαζύγιο όσο τα είχε μαζί μου, αλλά η ίδια παραδέχτηκε πως τον χειριζόταν και τον έκανε να αλλάζει γνώμη. Προσπάθησε με πολλούς τρόπους να ξαναμείνει έγκυος αλλά δεν συνέβη.
Είχε βάλει ιδιωτικό ντετέκτιβ και παρακολουθούσε τα πάντα, ο ντετέκτιβ ανακάλυψε και το χωριό που μένω. Είπε πως ήρθε να με ευχαριστήσει που έκανα πίσω και πως ήταν διατεθειμένη να με βοηθήσει με το παιδί αρκεί να μην διεκδικούσα ποτέ την πατρότητα.
Δεν υπήρχε περίπτωση να δεχτώ καμία βοήθεια και να διεκδικήσω καμία πατρότητα γιατί ήξερα πως θα υπέφερα και θα υπέφερε και το παιδί αλλά περισσότερο θα υπέφερε εκείνος. Ήταν δικό μου λάθος που έμπλεξα με παντρεμένο και αυτό ήταν το τίμημα, να αναλάβω την ευθύνη μου.
Θα μου πεις “Ναι αλλά σαν πατέρας δεν δικαιούται να ξέρει;”. Φυσικά και δικαιούται αλλά όχι τώρα.
Όχι τώρα που το παιδί μου είναι μικρό και τα δικά του παιδιά επίσης μικρά.
Η γυναίκα του κατάλαβε πως δεν είχα κανένα σκοπό να τους διαλύσω την οικογένεια και πράγματι από εκείνη την ημέρα δεν ξαναφάνηκε.
Όσο για την αγάπη μου για εκείνον; Είναι πιο ζωντανή από ποτέ γιατί κοιμάμαι τα βράδια μαζί της, τη νανουρίζω με τα τραγούδια που έχει γράψει εκείνος και έτσι ονόμασα και την κόρη μας: Αγάπη.
3 χρόνια έχουμε χωρίσει και ο πόνος δεν έχει φύγει από πάνω του. Ούτε από μένα.
Μακάρι να μπορούσα να του εξηγήσω.
Στέλλα